[Fic The world of kanako] รุ่นพี่

posted on 26 Apr 2015 02:01 by therike

 

The world of kanako

Paring : Fujishima/asai

Rate : NC18

 

 

----

 

คำถาม คนที่อาซาอิกำลังคิดถึงอยู่คือใครกันนะ?

 

ข้อหนึ่ง ฟุจิชิม่า

 

ข้อสอง อดีตตำรวจฟุจิชิม่า

 

ข้อสาม รุ่นพี่~

 

คำตอบคือ ถูกทุกข้อ

 

อาซาอิไม่ได้พบฟุจิชิม่าเลยตั้งแต่อีกฝ่ายขับรถชนเขาจนลอย เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนกอยู้ครู่หนึ่ง แล้วตกลงมากระแทกกับพื้นจนจุกไปหมด ไม่นานนักก็เหมือนจะได้ยินเสียงรุ่นพี่หัวเราะสะใจทิ้งท้าย สมกับเป็นตาแก่บ้าขนานแท้จริงๆ

 

หลายเดือนผ่านไป ฟุจิชิม่าหายไปจากชีวิตอาซาอิ ไม่มีข่าวคราว มันเป็นช่วงที่ทุกอย่างสงบ แต่ก็จืดชืดเช่นกัน อาซาอินั้นคิดถึงใบหน้ายับยู่ยี่ของฟุจิชิม่า ผมยุ่งเหยิงของฟุจิชิม่า น้ำเสียงแหบพร่าของฟุจิชิม่า กลิ่นของเหงื่อ บุหรี่และเลือดจากฟุจิชิม่า ทุกส่วนหลอมรวมกันจนน่าอาเจียน เพราะงั้นอาซาอิถึงชอบยั่วโมโหรุ่นพี่จนกว่าจะประสาทเสียไปข้าง ผลลัพธ์เลยโดนเกลียดอย่างที่เห็น

 

ดูเหมือนตาแก่นั่นก็ไม่ได้ไร้ค่าเสียทีเดียว เป็นองค์ประกอบหนึ่งในชีวิตแสนร่าเริงของอาซาอิ เขาสนุกกับทุกเรื่องที่ฟุจิชิม่าทำและสนุกกับการตามรอย เหมือนเล่นเกม จะไม่มี Game over จนกว่าจะมีคนตายไปข้าง

 

แต่ จู่ๆ ฟุจิชิม่าก็หายตัวไป

 

หลังจากตามล่าหมอนั่นเพราะไปรู้ความลับอุบาทของคนใหญ่คนโตเข้า ฟุจิชิม่าถูกสั่งเก็บ แต่เจ้าตัวหายหัวไปเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าตายไปหรือยัง อาซาอิละเลยเรื่องฟุจิชิม่าไปสักพัก เลิกหมกมุ่นและกลับไปทำงานเป็นตำรวจแสนดีเหมือนเดิม กระทั่งมีบางอย่างดลใจให้เขาไปที่ห้องพักของเมียฟุจิชิม่า

 

อาซาอิเปิดประตู จนแล้วจนรอดตอนนี้ก็ยังไม่มีใครมาเช่าต่อ สภาพห้องเละเทะไปหมด แต่ก็มีสิ่งที่อาซาอิไม่คาดฝันอยู่ที่นั่นด้วย

 

“รุ่นพี่”

 

อาซาอิยิ้ม “รุ่นพี่คร้าบบ” แล้วลากเสียงกวนประสาทใส่ฟุจิชิม่าที่นอนอยู่กับกองขวดเหล้า ดึงลูกอมออกจากปาก “เมียรุ่นพี่หายไปไหนซะแล้วล่ะครับ หรือว่าเลิกกันไปแล้ว แย่จังเลยน้า สภาพดูไม่ได้เลย”

 

ไม่นานนัก ฟุจิชิม่าก็ลุกขึ้น ต่อยหน้าอาซาอิเต็มเหนี่ยมจนเขาล้มลง ก่อนจะขึ้นคร่อมแล้วกระชากคอเสื้อ

 

“ฉันจะฆ่าแก!!!!”

 

“อ๊า อย่านะครับรุ่นพี่ ผมอ่อนแรงไปหมดเลย”

 

“ไอ้สัส” ฟุจิชิม่าต่อย “เหี้ยเอ๊ย” แล้วก็ต่อย หมัดแต่ละครั้งเบาลงเรื่อยๆ (ใช่ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าอาซาอิไม่เจ็บ) ฟุจิชิม่าจึงเปลี่ยนเป็นขย้ำคอเสื้ออย่างเดียว ก่นด่าสารพัด ก่อนที่ทุกอย่างจะเหลือแค่เสียงหายใจ ฟุจิชิม่าซบหน้าลงบนอกของอาซาอิ

 

เขารอสักพัก แน่ใจว่าอีกฝ่ายสงบลงแล้ว อาซาอิยกมือขึ้น โอบกอดศีรษะของฟุจิชิม่า มันลื่นมันไปหมด แต่เขาไม่เกี่ยงนัก

 

“รักนะครับ รุ่นพี่” ไม่รู้ทำไมถึงพูดแบบนั้นออกไป “รักที่สุดเลย”

 

ฟุจิชิม่าเงยหน้าขึ้น ดูตกใจ แต่ไม่นานนัก อาซาอิก็หัวเราะ

 

“ว่าไปนั่น” 

 

 

 

เหตุการณ์หลังจากนั้นปุบปับไปหน่อย

 

รู้ตัวอีกทีก็ถูกบังคับซะแล้ว

 

“อ้าปาก”

 

อ่า... ไม่น่าปากมากเลยเรา

 

อาซาอิกำลังคุกเข่าอยู่หน้าโซฟา บนนั้นฟุจิชิม่ากำลังสูบบุหรี่อยู่ เขาถูกจิกผมแล้วดึงเข้ามาใกล้ๆ และกดหัวลง ฟุจิชิม่าคาบุหรี่ในปากเพื่อใช้มืออีกค้างง้างปากอาซาอิออก เขากัดนิ้วหมอนั่นแรงๆ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือถูกกระชากกระพุ้งแก้ม “อมซะ”

 

มือของอาซาอิถูกมัดแน่นหนาด้วยเข็มขัดสองเส้น เขาไม่มีทางเลือกนอกจากครอบครองฟุจิชิม่าไว้ในปาก

 

อาซาอิไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน การมีฟุจิชิม่าอยู่แนบลิ้นนั้นทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้เจียนจะสำลักทุกเมื่อ แต่เมื่อมีฟุจิชิม่ากดหัวเอาไว้แบบนี้ก็หมดทางหนีและยิ่งถูกบังคับให้รับเข้าไปมากกว่าเก่า เขาเค้นเสียงในคอ นึกไม่ออกว่าต้องทำแบบไหนอีกฝ่ายถึงจะพอใจ ไม่นานนักเขาก็ต้องยอมเสี่ยงดูเพื่อไม่ให้ฟุจิชิม่าหัวเสีย อาซาอิพยายามนึกว่ามันเป็นลูกกวาดของโปรดของเขา และจินตนาการถึงตอนที่มันอยู่ในปาก ใช้ลิ้นแบบไหนเพื่อรับรสให้ได้มากที่สุด ครู่ต่อมาอาซาอิก็ปรือตาลง จมดิ่งไปกับสิ่งอยู่ตรงหน้า

 

“แกรักฉันใช่ไหม หา อาซาอิ”

 

เขาได้ยินเสียงฟุจิชิม่า มันแหบพร่าลง แสดงว่าวิธีนั้นได้ผล และอาซาอิก็รับรู้ว่าสิ่งที่ครอบครองอยู่เริ่มตอบสนองเช่นกัน มันมากพอให้ฟุจิชิม่ายอมปล่อยมือจากผม ทำให้เขาได้พักหายใจ อาซาอิหอบเบาๆ ขณะที่มองฟุจิชิม่า

 

“รุ่นพี่ ที่จริงจะใครก็ไม่เกี่ยงใช่ไหมครับ ขอแค่เสียบเข้าไปได้ก็พอ”

 

ฟุชิจิม่าไม่สนใจอาซาอิ หมอนั่นผลักหน้าเขาออกจนลงไปนอนกับพื้นและพยายามถอดกางเกงอาซาอิ แต่เขาถีบคางกลับไป นั่นมันมากพอให้ฟุจิชิม่ามึน อาซาอิลุกขึ้น เดินเข้าไปหาฟุจิชิม่าแล้วพูดว่า “รุ่นพี่เคยชินแต่กับเรื่องนี้ใช่ไหมครับ” เขาคลี่ยิ้มขณะที่ลดตัวลง นั่งคร่องตักฟุจิชิม่า พวกเขาสบตากันเล็กน้อย ไม่นานนักฟุจิชิม่าก็สบถ

 

“ไอ้ห่า”

 

“อย่าพึ่งเสียอารมณ์สิครับรุ่นพี่ ผมกำลังตอบแทนอยู่นี่ไง”

 

อาซาอิเคลื่อนตัว สูดหายใจเฮือกตอนที่รู้สึกถึงฟุจิชิม่า สำลักเสียงในคอเมื่อรับมันเข้ามาอย่างสมบูรณ์ เขาเห็นฟุจิชิม่าทำหน้า เหมือนไม่เชื่อตาตัวเอง นั่นยิ่งทำให้เขาหัวเราะทั้งที่เจ็บแทบบ้า อาซาอิเลือกที่จะสร้างความประหลาดใจอีกครั้งด้วยการควบคุมมัน ทั้งจังหวะและแรง ทุกอย่างอยู่กับเขาทั้งหมด ตอนนี้ฟุจิชิม่ากลายเป็นเบี้ยล่างที่รอให้เขาปรนเปรอความปรารถนาทั้งที่ถูกมัด ไม่มีมากกว่านั้น อาซาอิเห็นว่าฟุจิชิม่าค่อยๆ เพลิดไปกับสิ่งที่ได้รับ ดูเจ็บใจที่ต้องยอมรับ นั่นทำให้เขาพอใจมากจนแทบจะเสร็จขณะที่เริ่มทำมันรุนแรงมากกว่าเดิม มากเกินไปจนเขาเอนไปด้านหลังและเริ่มครางโอด ฟุจิชิม่าเลื่อนมือขึ้น กดยอดอกของอาซาอิแรงจนกระตุกเฮือกก่อนจะดึงออกมาเค้นคลึง “โอ๊ย!” เขาร้องออกมา และดูเหมือนจะทำให้ฟุจิชิม่าสะใจ มั่นใจว่าอำนาจยังไม่ได้ถูกอาซาอิครอบครองเสียทั้งหมด ตอนนั้นเอง ฟุจิชิม่าจึงกระแทกกลับบ้าง

 

“โกงกันนี่ รุ่นพี่”

 

ฟุจิชิม่าหัวเราะออกมา เป็นเสียงหัวเราะเดียวกับตอนที่อีกฝ่ายขับรถชนอาซาอิ สาแก่ใจจนไม่รู้จะพูดอะไรออกมา ในตัวของอาซาอิปวดไปหมด ร่างกายเริ่มโอดครวญขอให้ยอมแพ้ซะ คืนเกมไปให้ฟุจิชิม่าเหมือนเดิม แต่เขาปฏิเสธ ข่มความเจ็บไว้ขณะที่ยิ้มออกมา

 

“รุ่นพี่ชนะผมไม่ได้หรอกกก”

 

ฟุจิชิม่าโยนบุหรี่ทิ้ง “หุบปากแล้วขยับเอว ไอ้กระหรี่”

 

อาซาอิร้องอีกครั้งเมื่อฟุจิชิม่าดึงยอดอกแรงขึ้น เขาก้มมองและเห็นว่ามันเริ่มแดงช้ำ แรงโน้มถ่วงจากแผ่นหลังเพิ่มความทรมานตอนเอนตัว อาซาอิได้แต่กัดฟันแน่น คราวนี้เขาควรจัดการสักที อาซาอิขยับตัวเล็กน้อยเพื่อให้สะดวกขึ้นแล้วกระแทกกระทั้นสวนจังหวะของฟุจิชิม่า นั่นยิ่งเจ็บเข้าไปอีกจนสติแทบหลุด แต่เขายังคงทำต่อไป แทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่ตัวเองทำ ไม่อยากเชื่อเสียงที่ตัวเองได้ยิน ทุกอย่างรุนแรงไปหมดอย่างไม่น่าเชื่อ อาซาอิไม่เคยคิดว่าตัวเองจะจัดการกับขีดจำกัดได้ขนาดนี้ตอนที่มีฟุจิชิม่าอยู่ด้วย เขายิ้มกว้าง มากที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อฟูจิชิม่าขยับแรงขึ้น แรงขึ้น และแรงขึ้นอีก ทำให้อาซาอิร้องออกมาสุดเสียงทุกครั้ง อกกระเพื่อมแรงด้วยความเสียวซ่าน

 

ในที่สุด ฟุจิชิม่าก็ถึงฝั่งรุนแรงราวกับสายฟ้าฟาด ท่วมท้นจนแม้แต่อาซาอิยังไม่เชื่อ ไม่นานนักเขาก็ถูกผลักออกจากตัก ลงไปกองบนพื้น รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ออกมาจากตัวและความมากมายมหาศาล แต่อาซาอิก็หัวเราะอย่างเสียสติ เขาชะโงกหน้าไปมองฟุจิชิม่าที่กำลังสวมกางเกงว่า

 

“ผมชนะ”

 

ฟุจิชิม่าส่งเสียงหึ เดินเข้ามาหาอาซาอิและเหยียบรองเท้าลง รู้ว่าเขาไม่สามารถทำเองได้โดยที่ยังถูกมัด ฟุจิชิม่ากดเท้าพร้อมขยับโดยไม่สนว่าอาซาอิจะทำหน้าเหยเกขนาดไหน ไม่นานนักอาซาอิก็ครางผวา ปลดปล่อยออกมาเต็มหน้าท้อง ฟุจิชิม่ายิ้มอย่างพอใจ เดินผละไปหยิบลูกอมที่ตัวเองกระชากทิ้งลงพื้น มันแตกเหลือแค่เสี้ยวเดียว ฟุจิชิม่าเอามันไปกดลงบนที่เขี่ยบุหรี่ก่อนจะยัดใสปากอาซาอิ

 

“พยายามได้ดี”

 

ตอนที่ฟุจิชิม่าหันหลังกลับไป อาซาอิคายมันออก แล้วพูดเจือหัวเราะ

 

“ไอ้แก่เอ๊ย”

 

 

 

 

 

----

Edit เพิ่มเพื่อบ่นเกี่ยวกับหนังค่ะ

 

6/10 สำหรับนางฟ้าอเวจี ถ้าไม่มีความบ้ากับความเลวมาช่วย หนังเรื่องนี้จะถูกหักคะแนนหนักไปอีก

 

ทำไม??

 

- ตัวละครช่วงกลางเรื่องยัดมารัวๆ จนแจกแจงบทได้แย่ ปมสุดท้ายที่เฉลยออกมาไม่ค่อยพีคเท่าที่ควรจนรู้สึกว่าตา I/Boku/ผม (มันไม่มีชื่อ) กลายเป็นไร้ประโยชน์กับเนื้อเรื่องไปซะงั้น แค่ผ่านมาเป็นเหยื่อคานาโกะ รวมถึงครูสาวด้วย ปมมันโคตรรรร เบา = = พอตอนจะจบนี่เราแทบกรี๊ด จบแล้วเหรอ! แบบนี้อะนะ! ทำไมมม!!! จะดูต่อ เฮ้ยยย พี่ทำกับหนูแบบนี้ไม่ได้! ค้างงงงงงงงงงง! โกรธมากกกกกกก!!! *ดิ้นๆๆๆบนเบาะ* 

 

- โอเค มีตัวละครหนึ่งที่ถึงจะปูบทแบบปุบปับก็โผล่มา แต่นักฆ่าของโชว์ก็มาวินกินขาดตอนฉากบู๊กับตาฟุจิชิม่าค่ะ แทงเป็นแทง ยิงเป็นยิง เลือดเป็นเลือด ถ่ายกันจะๆ ไม่มีเพนกล้องหนี เราชอบฉากนี้มาก รู้สึกว่าสู้กันแบบไม่หลักการมากมายให้เหนื่อย สู้กันเละเทะมาก อารมณ์มาแบบ มึงตายแน่ มึงต้องตาย กูจะฆ่ามึงไอ้หรรมมดแดง%!$^!$%! กรี๊ดมาก ปังมาก ทำไมพี่ไม่มีบทมากกว่านี้ฟะ 5555

 

คนหล่อมักบทน้อย...

 

ดิฉันขอตั้งชมรมคนรักลุงมา ณ ที่นี้ค่ะ Undecided

 

- บอกตามตรง ฟุจิชิม่าเป็นตัวละครที่เรามองตั้งแต่เห็นตัวอย่าง โอ้ว นี่แหละลุงที่เรารอคอย แล้วก็ไม่ผิดหวังค่ะ เพราะฟุจิชิม่าเป็นรูปแบบของ "ผู้ชายเฮงซวย" โดยสมบูรณ์ อารมณ์ร้าย ข่มขืนเมียตัวเอง ข่มขืนเมียชาวบ้าน เกือบจะฆ่าเมียตาย ทำร้ายร่างกายคนอื่นไปทั่วทั้งชายหญิง และทำร้ายร่างกายคานาโกะด้วย(ได้ยินว่าในเวอร์ชั่นนิยายฟุจิชิม่าข่มขืนคานาโกะค่ะ) ปากบอกว่าอยากกลับมาดีกับเมีย อยากได้ครอบครัวที่ดี แต่การกระทำดูยังไงก็ไม่นำพา ถ้าไม่บ้าฟุจิชิม่าจะไม่มีอะไรให้ชอบ ซึ่งโชคดีของลุงที่ผกก.จัดลูกบ้าเต็มมาก หลงรักเลยค่ะ ส่วนหน้านี่แทบจะยื่นกระดาษซับมันใส่ลุงแก มันทะลุจอมากค่ะ 5555 เพราะลุคแบบนี้แหละถึงทำให้เจ้าตัวดูเถื่อน รวมๆ ชอบค่ะ แต่ไม่อยากได้เป็นสามี พราก เพราะงั้นเราจึงเก็บลุงไว้ให้....

 

คนน่ารักมักบทน้อยกว่า ฮือๆๆๆ

 

- อาซาอิ (Asai = อาไซ? < ตกลงอ่านว่าอะไรกันแน่ วอนผู้รู้ด้วยค่ะ) ตอนแรกเราไม่สนใจฮีเลยค่ะสารภาพ ไม่มอง ไม่แคร์ เอ็งเป็นใครฟะ ตูจะมาดูลุง! กระทั่งหนังเริ่ม เราพบว่าอาซาอิเป็นตัวละครที่ปากไม่เคยว่าง! นางจะกินๆๆๆ ตลอด fetish คือลูกอมค่ะ อมบ๊อยบ่อย สงสัยเหมือนกันว่าวันๆ นี่ไปหาหมอฟันบ้างไหม ในเรื่องดูเหมือนอาซาอิจะเป็นไม้เบื่อไม้เบากับฟุจิชิม่า คือกวนโมโหพี่แกได้ตลอด และที่สำคัญมากกกกกกกก คือ อาซาอิจะเรียกฟุจิชิม่าว่า "รุ่นพี่" เรียกในที่นี้คือเรียกต่อหน้านะคะ ลับหลังด่า "ไอ้แก่" เอ้อ... น่ารักจัง? เริ่มโดขิๆ

 

หลังจากนั้นค่ะ เรื่องก็เริ่มอกว่าที่จริงอาซาอิเป็นพวกตำรวจชั้นเลว มาตามเก็บฟุจิชิม่าตอนที่เจ้าตัวรู้เรื่องต่ำทรามของคนใหญ่คนโต เท่านั้นแหละค่ะ กรี๊ดเลย ท่าเดินนางตอนมาหานักฆ่าของโชว์คือการ "กระโดดหย่องแหย่งเป็นการ์ตูนแล้วอมลูกอมไปด้วย" (มันเดินแบบนี้ตั้งแต่ลงจากรถ โอ๊ย555555555555) หลังจากนั้นสักพัก ด้วยความหมั่นไส้ ฟุจิชิม่าเหยียบรถมิดขับชนอาซาอิจนเจ้าตัวลอยลงมากระแทกพื้นอีกรอบ พร้อมหัวเราะสะใจอัดตอนท้าย ด้านอาซาอิก็นอนจุกอยู่กับที่แล้วบ่น "ไอ้แก่เอ๊ยย" เท่านั้นแหละค่ะ เรือผุด ได้แค่ว่ายหงิมๆ ไปตามทะเลมองหาสาววายสักคนมาต่อแพ U3U ใครอ่านฟิคเรื่องนี้อยู่เราเป็นพวกเดียวกันแล้วนะคะ *กวักมือ*

 

- จุดที่เราขำอีกคือซับไทยค่ะ คือตอนฟุจิชิม่าด่าอาซาอิ ซับไทยขึ้นว่า "ไอ้หน้าหมี!" นั่งขำกับเพื่อนเลยค่ะ555 คำด่าญี่ปุ่นมีไม่กี่คำพี่ไม่ต้องครีเอตก็ได้ บรรยากาศผ่อนคลายขึ้นมาทันที

 

- เดี๋ยวคานาโกะน้อยใจ เราค่อนข้างชอบชีนะ เลยไม่มีอะไรให้บ่นก่นด่า 5555 ชอบทุกฉากที่คานาโกะปรากฏตัว รู้สึกเลยว่า อ่า... นางฟ้าอเวจีของแท้ น่าเสียดายที่บทหนังพาทุกอย่างไปถึงฝั่ง ถ้าเป็นไปได้ทำภาคต่อได้ไหมอะแง

 

นิดนึงค่ะ ฝากรูปคู่ไว้ดูต่างหน้า ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมชิปรักลุงเถื่อนกับเด็กกวนนะคะ *โบกมือลาแล้วเกาะกิ่งไม้ไปย์...*

 

 

 

edit @ 9 May 2015 04:49:27 by rike